Home
Informatie, bestuur
Nieuws
Jeugdschaak
Wedstrijden teams
Interne competitie
De analyse van Kees
partijmoment/analyse
Toernooien
Analysecommentaar
Partijen
Foto's
Agenda
Contact
Archief
Middelburg 1
Middelburg 2
Middelburg A
Middelburg B
Beker
Eindstand comp 16-17
Jeugdcomp. 16-17
De analyse van Kees
nieuwsarchief
Eindstand comp 15-16
Middelburg 2 15-16
Eindstand comp 14-15
partijmomenten 14-15
Jeugdcomp. 15-16
Jeugdcomp. 14-15
Eindstand comp 13-14
Toernooien
Middelburg 1
Middelburg B
Bekerteam
Middelburg 1
Middelburg 2
Middelburg A
Middelburg B
Middelburg C


 

 

 

 

 

Middelburg komt te laat in het seizoen op stoom, maar walst wel over de Pion (2) heen.

 

Op zaterdag 10 mei speelden wij de laatste ronde van het seizoen in de 3e klasse van de KNSB. Helaas hadden we in eerdere wedstrijden al iets te veel punten gemorst en was de degradatie al een feit. Voor velen van ons was dit dus misschien wel de laatste keer dat we in de landelijke klasse speelden.

 

Des te meer reden om weer eens met de trein naar een uitwedstrijd te gaan, in de ZSB heb je hier toch minder kans voor. Voor de wedstrijd werden de voordelen van het vervoer per trein weer uitvoerig besproken en Michael demonstreerde het tijdens het reizen ook enkele malen door wat rond te lopen, te roken en nog wat andere dingen te doen in de trein die hij normaal gelukkig allemaal niet in de auto doet. Een nadeel van het treinreizen is wel dat het niet uitmaakt of je 5 seconden of 5 minuten te laat bent, Marcel demonstreerde dit door wel op het station te zijn toen de trein er was, maar net te laat om nog de trein in te komen voor de deuren dicht waren. Zo reden we dus langs toen hij net realiseerde dat hij de trein gemist had. Of hij nog een volgende trein gepakt heeft en in Roosendaal nog rond loopt zoekend naar de speelzaal , of gewoon weer terug naar huis is gegaan, is op dit moment nog niet bekend, maar wel is zeker dat hij de speelzaal nooit bereikt heeft waardoor we met een 1-0 achterstand begonnen en een Pionner geen partij had.

 

Met 7 man konden we om 12:00 uiteindelijk beginnen aan de wedstrijd tegen de Pion 2. Voor beide teams stond er , behalve de eer, niks meer op het spel. Dit was voor Middelburg geen reden om er met de pet naar te gooien. Er werd gespeeld met de sterkste opstelling van het seizoen met een gemiddelde rating voor het eerst boven de 1900. (technisch was dit misschien door de afwezigheid van Marcel, waardoor de gemiddelde rating omhoog ging)

 

Zelf speelde ik ( ‘ik’ schrijven voelt toch minder raar dan ‘yours truly’) aan bord 1 tegen Cees IJzermans (2044). Voor het eerst dit seizoen had ik me totaal niet voorbereid voor een teamwedstrijd vanwege het bekende ‘tochalgedegradeerdwatboeithet- gevoel’ en toen ik eenmaal voor het bord zat had ik hier goed spijt van.  Ineens realiseerde ik me dat ik in een eerdere partij tegen mijn tegenstander een Budapester te verwerken had gekregen, waarbij ik een tijdje behoorlijk verloren had gestaan. Mijn vorige partij was een vreselijk verlies van Yours truly (2-1 stand voor mijn nog in officiële lange partijen excl. remises) , dus ik realiseerde me al te goed dat ik na nog een verlies in deze partij ik zou stoppen met schaken en een simpelere hobby zou gaan zoeken. Kort samengevat speelde ik na 1. d4- Pf6 2.Pf3?!. Via een omweg kwamen we zo in een Grünfeld terecht. Zwart week hier af van de gebruikelijke paden en wilde een plan met a6 en b5 spelen in plaats van het gebruikelijke c5. Dit was niet voor herhaling vatbaar en wit kwam met een prettig voordeel uit de opening.

 

Johan op bord 2 tegen Benny Onrust (1967) had met zwart geen problemen, zijn tegenstander won snel een pion in het Scandinavisch, maar kreeg er een vreselijke stelling voor terug. Johan had misschien een iets beter eindspel kunnen bereiken, maar ging voor dameruil en een eenvoudige remise.

 

Matthijs Janssen had op bord 3 tegen Marloes Peeters (1956) ook al een pion geofferd, hij kreeg hiervoor geen betere pionnenstelling of mooie velden terug, maar een ouderwetse onduidelijke aanvalsstelling. De druk op de zwarte stelling werd opgebouwd en allerlei stukoffers hingen in de lucht, een veelbelovende stelling op bord 3 dus.

 

Op bord 4 had Henk Massink tegen René van den Broek vooral een rare stelling die vast niet in een openingsboekje stond, geen idee ook in welk boekje ik zou moeten zoeken. Na een tijdje spelen werd de partij toch scherper en stond er ineens een zwarte loper op h1. Onduidelijk was of deze loper nog vrij kon komen of dat Henk een stuk ging verliezen. Wel duidelijk was dat hij nog goede kansen had, want de witte koning op g3 en de witte lopers stonden ook wat raar. Na een tijdje de stelling bestudeerd te hebben kwam ik tot de conclusie dat de zwarte loper niet verloren zou gaan en na nog een tijdje kwam ik er ook achter dat Henk een toren extra had. Dit maakte het evalueren van de stelling een stuk eenvoudiger. Henk’s tegenstander was het hier mee eens en gaf op.

 

Lastig te evalueren was ook de stelling van Michael op bord 5 tegen Marc Naalden (1944). Uit een originele opening was een wilde stelling ontstaan die uiteindelijk weer verzandde in een gelijke stelling. Zwart reageerde hierna verkeerd op een witte doorbraak in het centrum, een Pe5 tussenzet met aanval op de dame faalde doordat de dame met schaak naar a6 kon. Michael kon hierna een toren winnen, met wat we achteraf in de trein toch wel een stap 2 combinatie vonden (25. dxe6, maar zoals zo vaak liet zijn concentratie zich in de steek op het moment dat hij dacht gewonnen te staan.


 



 In plaats van de toren te winnen, ‘won’ Michael de dame maar moest hier 2 torens voor opgeven door dxc6 te spelen. Het ontstane eindspel was volgens Michael simpel gewonnen, terwijl ik het inschatte als iets beter voor zwart. Michael wist het te winnen, dus hij zal wel gelijk gehad hebben?

 

Ondertussen had ik op bord 1 ook weer het plezier in het schaken gevonden. Het prettig openingsvoordeel was over gegaan naar een dubbeltoren en ongelijke lopers eindspel waarbij mijn stukken actiever waren. Zwart koos met Lh8 voor het verkeerde plan om zijn stelling bij elkaar te houden waarna het snel fout ging.

  

 



In de bovenstaande stelling na 23… - Kf8 kon ik de mooie zet 24. Le6 spelen. Waarna het moeilijk te zeggen is welk stuk van zwart het slechtst staat. Er volgde nog 24.. – h5   25. Td8 – Kg7 26. Td7 – Kh6 27. f4 – Te4 28. b3   1-0. De zwarte toren wordt opgehaald door de witte koning.

 

De punten bleven maar binnenstromen en ondertussen was ook duidelijk dat we eenvoudig zouden winnen. 

 

Ronald had op bord 8 tegen Joris Kok (1650) continue het beter van het spel. Eerlijk gezegde hoopte ik bijna de gehele partij dat de spelers tot een remise zouden besluiten, omdat ik bang was dat Ronald nog een fout zou maken en alsnog zou verliezen. Ronald liet zien dat mijn vrees totaal ongegrond was en won op mooie wijze het paard -eindspel.

 

Matthijs was de volgende die klaar was, na een spannende tijdnood fase liet hij zijn tegenstandster ontsnappen met remise. Dit was toch wel een verrassing, over de jaren hebben we maar weinig mensen gezien die de Morra van Matthijs overleefd hebben. Zelf gaf hij aan niet volledig geconcentreerd te zijn tijdens de partij, waarschijnlijk heeft zijn aanstaande vertrek bij Middelburg hem parten gespeeld. Door de remise stelde hij wel zijn gebruikelijke topscoorderplek veilig in het team , 5 uit 8 is eigenlijk maar matig, maar als de rest allemaal nog minder heeft, zullen we het maar een uitstekende score noemen.

 

Hiermee stond de teller op 2-5 en was alleen Maarten nog bezig. Maarten wachtte nog op zijn 1e overwinning van het seizoen in de landelijke competitie en besloot hier zijn laatste kans voor te gebruiken. In een Franse partij won hij eigenlijk vrij regelmatig, waarmee hij zijn score dit jaar verdubbelde.

 

En zo gingen we met 7 man naar Roosendaal en kwamen we met 6 punten naar huis. (100% score in treinwedstrijden) Een mooi einde van het Middelburgse avontuur in de landelijke competitie en van het team in haar huidige vorm. Het was een mooi team om in te spelen. 

                                                                                                                                                                            Sven Stange

 

Scores Middelburgers in Middelburg 1.

 

 

TMiddelburg Ro123456789partijenpuntenBrdkl RcTPR
1.Matthijs Janssen197101½11-10½8532w19912082
2.Henk Massink1873-100101-17441z19562007
3.Sven Stange2108½-½01½-½1741.35w20722124
4.Johan de Wolf20440½½½-1½½½841.84z20672067
5.Marcel Nellen158410-010½½-736.61w19181866
6.Michael Wise1837000½½1001934.91z19581835
7.Ronald Lauer1750000-0-101726.93z19611799
8.Maarten Westerweele1806½0½000001926.25z19881770
9.Jeroen Frijhoff1390----0----1021z20791542
10.Tjitte de Boer1510-----0---1031z20681596
11.Dick Wolters1655-----000-3053w19611556
12.Adriaan van Haaften15960--0-----206.52w18761506
13.Joost Kerssemakers1706-00------207.52w19521594

 

 

 

 

Middelburg I – HWP III, zaterdag 29 maart 2014.

 

Deze wedstrijd werd gespeeld in MFC "De Statie" in Sas van Gent, zo te zien een splinternieuw complex. Het werd een bloedstollende wedstrijd.

We hadden overigens aan de oneven borden  wit, en de uitslag was als  volgt:

 

HWP III                          - Middelburg I

---------------------------------------------------

1) A. Galle                    -  D. Wolters                1       0

2) C. Ghysels               – J. de Wolf                 0.5   – 0.5

3) E. v.d. Wynkele     - M. Janssen               0       -  1

4) E. v. Leeuwen        – H. Massink               0       – 1

5) R. v.d. Wynkele    - M. Wise                      1       - 0

6) J. v.d. Vreede        - M. Westerweele    1       -  0

7) F. Snijders               - M. Nellen                 0.5     - 0.5

8) Y. Reyniers              - R. Lauer                      0       - 1

                                                                       --------------

                                                                            4       -  4

                                                                       =========

 

Maarten Westerweele was in dit geval als eerste klaar, hij verloor van Jim van de Vreede. Helaas heb ik niet gezien hoe dat is gegaan. (0 - 1)

Zelf trok ik echter de stand weer recht door te winnen van Yves Reyniers. De opening was in dit geval een Boedapester gambiet, en ik speelde dat niet zo goed. Aanvankelijk kwam ik dus iets minder te staan, maar wit speelde het vervolg niet goed. Hij gaf een pion in ruil voor meer loperactiviteit, maar dat pakte verkeerd uit waardoor ik duidelijk beter kwam te staan. In het eindspel gaf Yves ook nog een stuk weg, en daarna was het niet zo moeilijk meer natuurlijk. (1 - 1)

Prompt kreeg ik van Maarten de taak in de maag gesplitst om een verslag van de wedstrijd te schrijven, terwijl ik niet eens een vast teamlid ben. Kan meneer de teamleider dat zelf niet doen of zo? Aangezien ik er niet op voorbereid was, had ik niet eens papier bij me om aantekeningen te maken. Gelukkig zag ik op een gegeven moment de folder "Bewegen en ontspannen op muziek voor dames" liggen. Die was aan de achterkant blanco, dus daar heb ik toen een paar exemplaren van gebruikt. Ik hoop dat de dames me dit ernstige misbruik van hun pamflet zullen vergeven...

In ieder geval viel de volgende uitslag aan het bord van Johan de Wolf. Hij maakte remise tegen Chris Ghysels. Het was een partij waarin niet zoveel gebeurde; na een onregelmatige opening werd het evenwicht uiteindelijk niet verbroken. Remise was dan ook het logische resultaat. (1.5 - 1.5)

Dick Wolters moest als kanonnenvoer dienen aan het eerste bord, en hij deed het behoorlijk goed. Na een Dame-Indische opening hield hij het vrij lang vol tegen de sterke André Galle, maar in het eindspel verloor hij opeens een stuk. Toen was het snel gebeurd natuurlijk. (1.5 - 2.5)

Marcel Nellen maakte remise tegen Snijders, maar een salonremise was het bepaald niet. Integendeel, het was een partij die de haren te berge deed rijzen, met nogal wisselende materiaalverhoudingen. Na een Hollandse opening ging het in eerste instantie niet best met Marcel, want hij stond op een gegeven moment een toren + 3 pionnen tegen een dame achter. De stelling was echter wel zodanig dat het voor zwart toch vrij lastig was. Toen ik later nog eens keek had Marcel een eindspel van toren + 4 pionnen tegen toren, loper en 1 pion, wat dus al een stuk beter was. Zo'n tien minuten later was de materiaalverhouding alweer gewijzigd, Marcel had nu 3 pionnen tegen loper + 1 pion. Gezien de stelling dacht ik dat onze man zelfs nog zou kunnen winnen, maar dat lukte toch niet. Remise dus. (2 - 3)

Michael Wise verloor van een van de van de Wynkele-broers. Onze man kwam uiteindelijk in het eindspel wat minder te staan. Materieel was de stand wel gelijk, maar Michael had een slechte loper, en bovendien kreeg zwart de open a-lijn in handen. De zwarte stukken drongen uiteindelijk binnen, en ook kreeg zwart een vrije b-pion. Dat was uiteindelijk fataal geloof ik. (2 - 4)

Gezien de stand aan de overgebleven borden zag het er nu duidelijk niet zo goed voor ons uit, maar kijk wat er vervolgens gebeurde. De overwinning van Matthijs Janssen kwam weliswaar niet onverwacht. Hij was in een toreneindspel een pion voor gekomen, en zette dat voordeel uiteindelijk in winst om. (3 - 4)

Maar wat natuurlijk absoluut niet verwacht werd, was de overwinning van Henk Massink. Henk belandde na een Scandinavische opening uiteindelijk in een eindspel met een kwaliteit minder. Hij bouwde een soort vesting op, en voor wit leek het moeilijk om daar door te komen. Maar tenslotte lukte hem dat toch, en wit kreeg ook nog een vrijpion op h6. Op dat moment gaf natuurlijk niemand meer een cent voor de overlevingskansen van de heer Massink. Maar toen toverde Henk tot ieders verbijstering opeens een matnet tevoorschijn. De witte konng kon daar wel uit ontsnappen, maar dat kostte wel een toren. Bovendien verdween toen ook de pion op h6 van het bord, waarna Henk dus gewoon een vol stuk voorstond. Niet veel later gaf wit gedesillusioneerd op. (4 - 4)

Een nogal zwaar bevochten gelijkspel om het maar eens zachtjes uit te drukken. Vooral wat er bij Marcel en Henk gebeurde, was echt niet te filmen. Maar behalve met een dosis geluk had dat natuurlijk ook wel iets met de vechtmentaliteit van beide spelers te maken. Daar moet je ze toch om complimenteren.

 

Ronald Lauer.

Middelburg - Rijswijk               08-03-2014

 

Na de overwinning op DSC is het moraal weer terug in de ploeg gekeerd. Voorzichtig werd er weer gekeken hoeveel punten we nodig hadden om degradatie te ontlopen. De wedstrijd tegen Rijswijk werd hierbij aangemerkt als een mogelijkheid om 1 of misschien wel 2 matchpunten te pakken. Natuurlijk is de ploeg uit Rijswijk qua rating nog veruit favoriet, maar we moeten toch ergens de denkbeeldige punten vandaan halen. Als invaller hadden we deze keer Dick Wolters gevraagd, Dick is recent weer druk aan het schaken en lijkt ook goed in vorm te zijn. Met wit op bord 8 verwachtten we een goed resultaat van hem.  Minpuntje was wel dat onze vaste puntenscoorder Matthijs zijn vriendin nog niet goed uitgelegd had dat schaken voor alles ging en hij niet mee kon doen omdat ze toevallig jarig was. Zo moest er op het laatste moment nog een nieuwe bord 3 speler gevonden worden. Tjitte de Boer mocht opdraven en moest , om de voorbereiding van de overige borden niet in de war te gooien,  op bord 3 met zwart spelen.

 

De wedstrijd zelf begon voorspoedig. Top bord Johan de Wolf wist voor zijn partij te vertellen dat hij 30 jaar geleden al eens van zijn tegenstander gewonnen had. Dat punt konden we dus al tellen.

 

Zelf was ik op bord 2 wat minder enthousiast begonnen aan mijn partij. Een gecombineerde oor+hoofdpijn zorgde voor een verlangen naar een snel partijtje. Mijn tegenstander (Michael van Liempt 2032) koos daarnaast net voor de enige Nimzo variant die ik niet voorbereid had. Gelukkig had ik de stelling al een keer eerder gehad in de Belgse competitie en kon ik vrij eenvoudig een solide stelling krijgen waarin Wit iets meer ruimte had plus het loperpaar. Na een dubbele torenruil bood mijn tegenstander remise aan.  De situatie op de overige borden gaf me een excuus om dit aan te nemen.

 

Johan's tegenstander (van Papendrecht 2099)  had misschien ook nog zijn verlies van 30 jaar geleden onthouden, hij speelde in ieder geval een erg solide opening met wit. Johan wist hier wel raad mee, zeker toen wit zijn b3 pion offerde om zwarts b5 pion te winnen. Dit zag er wel leuk uit, maar uiteindelijk bleef zwart over met een ver opgerukte vrijpion op b3.  Vervolgens kon hij een dame offeren om van de b-pion een nieuwe dame te halen, per saldo een toren gewonnen en daarmee de partij.

 

Michael moest het op bord 5 met zwart opnemen tegen Bas van der Berg. Na de opening leek er ergens iets fout gegaan te zijn, Wit stond klaar om zwart langzaam weg te drukken zonder tegenspel. Dit tegenspel kwam er echter wel toen wit een penning over het hoofd zag en een belangrijke centrumpion weg gaf. Het bleef wat spannend, maar Michael wist de concentratie te behouden en maakte het vrij mooi af.

 

Wel weggedrukt werd Tjitte op bord 3.  Na wat schermutselingen op de damevleugel werd deze vastegezet zodat wit ( Rob van Helvoort 2094) vervolgens de vrije hand had om op de koningsvleugel

op jacht te gaan naar de zwarte koning. Dit ging vrij eenvoudig en zo kwamen we op een 2,5 - 1,5 tussenstand.

 

Van de overige 4 partijen hadden we dus nog 1,5 punt nodig om een matchpunt binnen te halen. Een blik langs de borden gaf toch wel hoop voor minstens dit ene matchpunt.

 

Henk Massink had op bord 4 een heel ingewikkelde stelling, zijn twee torens en een paard moesten het opnemen tegen 2 zwarte lopers en een zwarte toren. Daarnaast stond zwart enkele pionnen voor, waaronder een gevaarlijke vrijpion op a3. Puur materieel gezien dus een lastige stelling.

Toch was er reden voor hoop, de zwarte lopers stonden namelijk op e7 en e8 en de zwarte toren stond nog op het beginveld h8. De zwarte koning stond alleen aan op de damevleugel met enkel een pionnetje als bescherming. In deze scherpe stelling wisselde mijn inschatting van het eindresultaat bijna per zet, dan leek het weer alsof de zwarte koning een matnet in ging en dan leek het weer alsof de lopers zichzelf konden activeren. 

 

Maarten op bord 6 was weer op z'n 'Maartens' bezig. Hij wist het zijn tegenstander knap lastig te maken, maar door gebrek aan tijd stortte zijn stelling uiteindelijk toch in en moest hij een toren eindspel met een pion minder remise houden.  

 

Marcels tegenstander ( Alexander Cupido 2074) op bord 7 was vooral bekend van zijn verliespartij 2 jaar geleden tegen Matthijs, maar met een rating van 2074 zal hij vast ook wel eens een partijtje winnen.  Marcel was misschien geïnspireerd door mijn kwaliteitsoffer tegen hem een dag eerder in de interne competitie en offerde ( gaf weg?) ook een kwaliteit.  Hij wist hierna toch een goede stelling op te bouwen en dit gaf toch wel hoop dat hij het remise kon houden.  Helaas maakte hij daarna een blunder en onderbrak de dekking van zijn loper waardoor zwart vrij was om dit veld te gebruiken om met een paardvork een toren te winnen.  Marcel maakte daarna zichzelf en zijn team nog belachelijk door met een loper en een paar pionnetjes tegen een toren en paard plus een paar pionnetjes door te spelen.  Het is waarschijnlijk de verantwoordelijkheid van zijn teamleden om uit te leggen dat dit echt niet kan. Dus hierbij.  

 

Het meest tragische resultaat was waarschijnlijk Dick op bord 8. Dick had met wit een aanvalsstelling opgebouwd waarmee hij uiteindelijk een dame tegen 3 stukken won. Na de damewinst kon Dick direct met zijn dame richting de zwarte koning, en dit in combinatie met het opspelen van een witte pion naar g6 leek toch wel erg mat te gaan.

Dick koos ervoor om rustig een pionnetje terug te pakken, hierna kon zwart de gaten rond zijn koning vullen met stukken en was het gevaar geweken.  Vervolgens konden de zwarte stukken goed gaan samenwerken en was het alsnog zwart die voor de winst kon gaan spelen.

 

Bij Henk was het ondertussen ook fout gegaan, net op het moment dat hij dacht dat hij de genadeklap kon toedienen kon zwart met aanval op een witte toren, zijn gepende loper op e8 bevrijden van de onderste rij.  Hierna was er niet genoeg materiaal meer over voor een aanval op de zwarte toren en moest wit een paard geven om de gevaarlijke a3 pion onschadelijk te maken.  Het eindspel van loper paar en pion meer tegen toren was daarna natuurlijk verloren.

 

Verloren was het ook op de overige borden, waardoor we van een 2,5 - 1,5 voorsprong naar een 2,5 -  5,5 nederlaag gingen.   Gezien de wedstrijd zelf was dit toch wel erg sneu, maar gezien het ratingverschil was het niet meer dan verwacht.

 

                                                                                                                           Sven Stange

 

 

 

DSC 4  - Middelburg  08-02-2014

 

Op 8 februari stond de verre uitwedstrijd naar Delft op het programma.

Na de zware verliezen in de vorige rondes was het toch wel een beetje de vraag of we de reis nog wel moesten maken. Toen onze solide 2e bord speler, Johan de Wolf,  zich ook nog moest afmelden was de hoop op een goed resultaat helemaal vervlogen. Tijdens de treinreis naar Delft stelde ik dan ook voor om te gaan voor een verbetering van het behaalde aantal bordpunten. Tot nu toe was ons beste resultaat 2,5 bordpunten dus daar hadden we nog wel kans op. Door een gebrek aan auto's en om onze chauffeurs een beetje te sparen hadden we besloten om met de trein te gaan. De speel locatie was goed te belopen vanaf het station en we hadden zelfs een directe verbinding en een volledige wagon voor onszelf. Achteraf bleek dit de ideale voorbereiding voor de wedstrijd te zijn. Tijdens de heenreis werd ook wel goed duidelijk gemaakt dat we de verliespartijen op de terugreis uitgebreid zouden bespreken, voor het geval iemand nog extra motivatie nodig had om niet te verliezen. 

 

De enige die wel mocht verliezen was Jeroen. Hij kreeg als invaller op bord 2 het hoogste zwart bord en ook nog eens de tegenstander met de hoogste rating. Toch wist hij het ratingverschil lange tijd verborgen te houden, maar dit kostte wel veel bedenktijd en uiteindelijk kwamen de foutjes en werd hij overlopen. 

Bij Ronald Lauer leek hetzelfde te gelden, de keren dat ik bij zijn stelling keek zag alles er nog wel goed uit, maar even later had hij toch ineens verloren, maar bij Ronald weten we dat zijn resultaten erg schommelen, na wat verliespartijen verwacht ik dan ook binnenkort wat briljante winstpartijen.

 

Maar goed, 2-0 achter dus en het vertrouwde wedstrijdbeeld. Vertrouwd voelde ook de partij van Matthijs. Met wit had hij voor de verandering maar eens een pion geofferd en vervolgens nog een pion, een paard en een kwaliteit. Helaas was het allemaal net iets te wild en kon zwart het laatste offer weigeren waardoor hij uiteindelijk in een eindspel terechtkwam met toren loper tegen toren loper met een pluspion voor zwart. De stelling leek nog wel te houden voor wit, dus ik hoopte nog op een halfje.

 

Op een halfje hopen deed ik ook bij de partij van Michael, maar dan vooral voor de partij. Michael is het nieuw jaar niet zo goed begonnen met een reeks nederlagen in de interne competitie.  In de externe competitie is hier gelukkig niks van te merken.  Na zijn eerste halve punt in de vorige ronde schreef hij nu weer een halfje bij zijn punt totaal. Met wit kreeg hij een iets betere stelling, maar speelde net niet nauwkeurig genoeg om voordeel te behalen. Het remise aanbod van zijn tegenstander werd dan ook ,na een blik op de overige borden, aangenomen.

Dit pakte achteraf gelukkig goed uit, maar zelf had ik toch nog wel wat doorgemodderd in de stelling, wit kon risicoloos doorspelen met kans op een goed paard tegen slechte loper eindspel.

 

Van een slechte zwarte loper was bij de partij van Henk geen sprake.  Na een wat onduidelijke opening/stelling waarin ik geen idee had wat er aan de hand was, kwam er ineens een hele duidelijke stelling op het bord. de h1-a8 diagonaal was open en een zwarte loper en dame waren de diagonaal aan het bezetten wat voor grote problemen voor de witte koning zorgde.  Hoe Henk het afmaakte heb ik gemist, maar ik heb me laten vertellen dat hij een prachtig loperpaar had en nog 2-3 pionnen voor. Meer dan genoeg natuurlijk om een punt te scoren.

 

Een punt scoren was ook wat Matthijs deed al was het wel met enig geluk. Op een bepaald moment miste zijn tegenstander een dubbele aanval met de dreigingen van mat een toren slaan en uiteindelijk trapte hij ook nog in een grapje waardoor er een stuk verloren ging en daarmee ook de partij.

 

Hiermee kwamen we op 2,5 - 2,5 en hadden we dus nog maar een halfje nodig om op een nieuw record van bordpunten te komen. Een halfje was het minimale wat ik in mijn partij zou halen. Het investeren in een nieuw openingsrepertoire met wit begint steeds meer vruchten af te werpen. Nu ik bepaalde varianten ook al enkele keren in wedstrijden op het bord gehad heb is het makkelijker om de onnauwkeurigheden van de tegenstander te herkennen en er van te profiteren. Na de opening kreeg ik een stelling met een vrije b-pion omdat mijn tegenstander een dubbele a-pion had, die ik allebei al gepasseerd was met mijn b-pion. Daarna wist ik op een (achteraf omdat het gelukkig echt won zoals ik inschatte) briljante wijze af te wikkelen naar een gewonnen eindspel. De b-pion werd geofferd om zo de laatste zware stukken af te ruilen, er restte een eindspel met aan beide zijden 2 lopers en een paard waarbij zwart een (dubbel) pion meer had. De zwarte stukken en vooral de zwarte loper stond echter zo onhandig dat wit toch groot voordeel had.  Zwart moest eerst het loperpaar opgeven en vervolgens kon wit een loper ruilen tegen het zwarte paard.  Hierdoor ontstond een ongelijke lopers eindspel.

Deze eindspelen staan bekend om hun grote remisemarge echter in dit geval was het simpel gewonnen vanwege de zwakke zwarte zwartveldige loper en de witte vrijpionnen. Zwart kwam in zetdwang en de witte koning kon pionnetjes gaan snoepen.

 

Zo kwamen we dus 2,5  - 3,5 voor en er was zelfs nog hoop voor meer.

 

Maarten en Marcel waren beide nog bezig.  Marcel stond een kwaliteit en 2 pionnen voor en Maarten had een remise/gewonnen toreneindspel. En we hadden dus nog maar 1 punt nodig voor de overwinning.

 

Maarten wikkelde af naar een pionneneindspel, waarna hij dacht dat hij de pionnenrace eenvoudig won.

Helaas had zijn tegenstander een pionnendoorbraak die Maarten gemist had waardoor hij toch eerder dame haalde en in een gewonnen dame eindspel terecht kwam. Maarten bleef proberen om een eeuwigschaak te vinden, maar het zag er somber uit.

 

Marcel was het ondertussen ook spannend aan het maken. Qua materiaal stond hij natuurlijk helemaal gewonnen, maar zijn koning was toch wat onveilig en de bedenktijd begon op te raken. Nog gevaarlijker dan dit was dat hij dit niet leek te beseffen. Bij 1 minuut op de klok begon hij diep na te denken en de klok tikte langzaam weg.  Ik zag het al aankomen en durfde niet meer te kijken en was langzaam aan het aftellen in mijn hoofd.  Net toen ik bij de 1 minuut was aangekomen en klaar was om Marcel te vertellen dat het niet erg was dat hij op deze manier verloren had, maar dat ik hoopte dat hij er wel iets van geleerd had hoorde ik toch dat er een zet gedaan werd. 

Marcel had net op tijd aan zijn klok gedacht, zag dat hij nog 5 seconden had en had met 2 seconden over zijn zet uitgevoerd, waardoor hij er weer 30 seconden bij kreeg. Vervolgens wist hij de komende zetten ook allemaal binnen de tijd uit te voeren en nog goede zetten te doen ook.

Ik durf met zekerheid te zeggen dat hij 1 of 2 jaar geleden deze partij nog verloren had op het einde, maar nu wist hij de concentratie te behouden en de partij mooi af te maken. Mooi om te zien hoe hij vooruit gaat in zijn schaken.

 

Maarten kon hierna zijn partij opgeven want de punten waren binnen. En hij stond natuurlijk totaal verloren.

 

Zoals beloofd bespraken we daarna tijdens de treinreis naar huis de verloren partijen, bij de partij van Maarten was dit toch wel wat frustrerend.  Maarten had een goede partij gespeeld en de hele tijd minstens gelijk gestaan. De afwikkeling van toren eindspel naar pionneneindspel bleek zelfs gewonnen voor hem te zijn als hij niet met de pionnenrace begonnen was maar simpelweg door een pion te offeren de dekking van de witte pionnen te ondermijnen. Hierna kon hij de pionnen oppikken met zijn koning en vervolgens nog op tijd terug zijn om zijn eigen pion te beschermen zodat wit geen pion kon pakken.

 

Zo was het over het geheel dus geeneens een onverdiende overwinning, we hadden wat geluk bij Matthijs, maar weer pech bij Maarten.  Door de overwinning verlaten we de laatste plek en de hatelijke 0 matchpunten.

Natuurlijk zal degradatie ontlopen een bijna onmogelijke opdracht zijn, maar troosteloos laatste worden is misschien ook niet nodig.

Zeker als we vanaf nu iedere wedstrijd met de trein gaan.  

 

 

 

Middelburg - Sliedrecht  04-01-2014

 

 

TMiddelburg1844Sliedrecht199126
1.Sven Stange2089Peter van den Bergh216601
2.Johan de Wolf2017Niels Mijnster2050½½
3.Matthijs Janssen1937Robert van Rekom194510
4.Henk Massink1846Theo Dekker196101
5.Michael Wise1847Tobias Dekker1906½½
6.Maarten Westerweele1830Wim Pool199801
7.Marcel Nellen1586Jerry van Rekom195401
8.Adriaan van Haaften1596Kees Wessels194601

 

 

Wederom een kansloze wedstrijd voor ons eerst team.  Voor volgend seizoen zullen we hard op zoek moeten naar spelers die partijen winnen, en misschien nog belangrijker, spelers die een wedstrijdverslag willen schrijven.  Nu gebruik ik dit verslag maar even om mijn eigen nederlaag van me af te schrijven.  Ik neem aan dat het nog wel even zal duren voordat ik ook klachten krijg dat de verslagen altijd over mij gaan zoals Joey G bij de website van Goes.  Mijn tegenstander op bord 1 speelde na 1.e4 - e5 2. d4 - xd4 3. Dxd4. Hierna was ik uit mijn theorie , maar ging toch in op een wat wildere variant met een snel Pb4. Wit pakte dit niet helemaal goed aan en ik kreeg al snel een goede stelling.  Helaas had het doorrekenen van de vele varianten veel tijd gekost en ging ik te snel voor een afwikkeling naar een simpelere stelling. Zo kwam ik in een remise eindspel terecht wat ik vervolgens vakkundig binnen enkele zetten verpestte.

 

Van de overige partijen heb ik weinig mee gekregen.  Wel was duidelijk dat Matthijs zijn tegenstander de verkeerde opening had gekozen,  het koningsgambiet spelen tegen Matthijs is vragen om problemen. Deze kreeg hij dan ook snel en Matthijs wist vervolgens mooi te winnen.   Of het nou echt mooi was weet ik eerlijk gezegd niet, na de opening heb ik de partij niet meer gezien, maar als je wint is het eigenlijk altijd een mooie overwinning.  Vraag maar aan mijn tegenstander.

 

Johan en Michael wisten beide een eenvoudige remise te noteren en de andere borden verloren vrij kansloos.

 

Alles samen dus een wel verdiende overwinning voor Sliedrecht, die wat mij betreft wel minstens een halfje lager had moeten uitvallen.

 

Zie ook de website van Sliedrecht voor een andere(of misschien grotendeels dezelfde?) kijk op de wedstrijd. 

 

http://www.schakendsliedrecht.nl/

 

 

Middelburg - Krimpen a/d IJssel.   02-11-2013

 

 

TMiddelburg1818Krimpen aan den IJssel2043               2½           5½
1.Ronald Lauer1769FM Harold van Dijk232401
2.Johan de Wolf2027Peter Glissenaar2103                 ½              ½
3.Matthijs Janssen1937Clemens Keiman 10
4.Henk Massink1846Marcel Glissenaar204910
5.Michael Wise1839Gosse Romkes196901
6.Maarten Westerweele1831Pieter Sturm202201
7.Marcel Nellen1586Hans van Nieuwenhuizen193201
8.Joost Kerssemakers1706Remko Moerkerken190301

 

 

Gezien het grote ratingsverschil was het verlies tegen Krimpen te verwachten, tijdens de wedstrijd hadden we wel het gevoel dat we nog een kans hadden, maar goede stellingen van Michael en Maarten werden niet goed uitgespeeld. Hierdoor maakte het niet uit dat Matthijs en Henk mooi wonnen, ( toch goed gedaan, ga zo door)  we verloren uiteindelijk dik.

De volgende wedstrijd tegen D4 zullen we onze eerste matchpunten moeten pakken om het nog spannend te maken dit jaar.

 

 

Landau Axel- Middelburg.                  21-09-2013

 

 

Kansloze nederlaag in degradatieduel voor Middelburg 1.

 

 

Middelburg gaat een zwaar seizoen tegemoet in de 3e klasse van de KNSB.

Doordat we Cor Jansen en Wim Stange moeten missen in het team dit jaar zijn we de duidelijke degradatiekandidaat.

 

Opvallend genoeg waren we de eerste ronde niet eens zoveel in het nadeel als we naar de rating kijken. Een gemiddeld ratingoverwicht van 50 punten maakte de Axelaars (?) licht favoriet.

Helaas zijn vooral onze top borden nog niet in goede doen. Sven wachtte nog op zijn eerste overwinning van het seizoen, Johan was de avond ervoor goed weggekomen tegen Jeroen Frijhoff (1358) met een remise en Matthijs had een feestje gehad waardoor zijn schaakvorm nog volledig onbekend was.

 

Gelukkig hebben we ook weer "nieuw" aanstormend talent dat zich langzaam naar de top toewerkt.  Michael Wise had na zijn sterke laatste ronden in het HZ toernooi zijn vorm vast weten te houden en sindsdien alleen maar goed resultaten neergezet. Eigenlijk telden we bij hem het punt al.

 

Maar goed, de wedstrijd zelf ging dus niet zo geweldig. De Axelieten liepen snel uit naar een comfortabele voorsprong door verliespartijen van Ronald Lauer en Adriaan van Haaften aan Middelburgse kant. Beide spelers wisten zich snel aan het niveau van de rest van Middelburg 1 aan te passen. Johan deed dan ook hard zijn best om dit niveau zo laag mogelijk te houden. In een Scandinavische partij wist hij het voor elkaar te krijgen om voor de 2e keer in 2 dagen een agressieve zet te doen , beide keren was het nog e5 ook, maar helaas was het ook beide keren fout. Wit kon rustig ontwikkelen en daarna de e-pion oppikken, de zwarte koning bevond zich daarna nog steeds op de e-lijn en niet veel later konden de stukken weer in de doos.

Wel moet gezegd worden dat Johan een behoorlijk sterke tegenstander had die een dag later Grochal eenvoudig op een nederlaag trakteerde, maar toch, als Johan meespeelt verwacht je minstens remise tenzij hij tegen een titelhouder speelt.

 

Michael had het ook erg lastig met de zwarte stukken. Hij offerde een pion in de opening en wist deze uiteindelijk weer terug te winnen. Helaas was de stelling daarna totaal kansloos voor hem. Het witte paard kon samen met de witte zware stukken op jacht naar de zwarte koning en de zwarte stukken waren kansloos om hier iets tegen te doen.

 

Sven kreeg het voor elkaar om in een gunstige versie van een normale openingsvariant de enige voortzetting te kiezen waardoor de zwarte opzet ineens wel logisch was.

Uiteindelijk resteerde een iets slechter eindspel wat nog wel remise gehouden werd.

 

Remise werd het ook bij Maarten's partij. Vorig jaar verloor Maarten nog onverdiend van dezelfde tegenstander, maar gelukkig wist hij deze keer een beter resultaat te behalen.

 

Dan nu de winstpartijen, natuurlijk hadden de Axelaren al lang de winst binnen, maar toch was het nog mooi om te zien hoe Marcel Nellen Wim Sinke wist te verslaan. Marcel wist het spannend te houden voor de toeschouwers door 4-5 zetten achter elkaar te weigeren om een toren te winnen, maar wist uiteindelijk toch netjes een toren + pion tegen loper + pion eindspel te winnen. 

 

Als laatste rest nog de partij van Matthijs, nu is het misschien technisch wel zo dat hij verloren heeft, maar toch hoort hij wel in de sectie van winstpartijen. 

Matthijs weet iedere wedstrijd weer prachtige en interessante stellingen op te bouwen, wat toch voor de rest van ons knoeiers alleen maar inspirerend kan werken. Om een of andere onbegrijpelijke reden won zijn stelling niet in wederzijdse tijdnood en had hij nadien een D+T eindspel met wat pionnen minder.

Achteraf moeten we misschien maar blij zijn dat dit net die ene keer is dat zo'n stelling niet wint, want voor de einduitslag maakte het toch totaal niet uit.

 

In totaal dus een 6-2 nederlaag en genoeg ruimte voor verbetering.

 

 

 S. Landau Axel1896Middelburg184062
1.Randy van Houtte1938Sven Stange2109½½
2.Arthur Hugaert1977Johan de Wolf204210
3.Gertjan Verhaeren2005Matthijs Janssen194710
4.Wim Versporten1967Michael Wise184710
5.Quinten Ramacker1738Adriaan van Haaften160410
6.Bas de Feijter1798Maarten Westerweele1832½½
7.Nick Dubbeldam1975Ronald Lauer177510
8.Wim Sinke1770Marcel Nellen156401

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

SV Middelburg | jadewolf65@gmail.com